نفرین

آسمان چشم او آیینه کیست آن که چون آیینه با من رو به رو بود درد و نفرین، درد و نفرین بر سفر باد سرنوشت این جدایي دست او بود آه ... گریه مکن که سرنوشت گر مرا از تو جدا کرد عاقبت دل های ما با غم هم آشنا کرد با غم هم آشنا کرد چهره اش آیینه کیست؟ آن که با من رو به رو بود درد و نفرین بر سفر این گناه از دست او بود این گناه از دست او بود ای شکسته خاطر من روزگارت شادمان باد ای درخت پر گل من نو بهارت ارغوان باد ای دلت خورشيد خندان سينه تاريک من سنگ قبر آرزو بود سنگ قبر آرزو بود آنچه کردی با دل من قصهُ سنگ و سبو بود من گلی پژمرده بودم گر تو را صد رنگ و بو بود ای دلت خورشيد خندان سينه تاريک من سنگ قبر آرزو بود سنگ قبر آرزو بود ای شکسته خاطر من روزگارت شادمان باد ای درخت پر گل من نو بهارت ارغوان باد ای دلت خورشيد خندان سينه تاريک من سنگ قبر آرزو بود سنگ قبر آرزو بود آنچه کردی با دل من قصهُ سنگ و سبو بود من گلی پژمرده بودم گر تو را صد رنگ و بو بود ای دلت خورشيد خندان سينه تاريک من سنگ قبر آرزو بود سنگ قبر آرزو بود سنگ قبر آرزو بود سنگ قبر آرزو بود