فلک

[ورس یک] لخت زیر بارون،‌ پاهای زخم چشای خط، بدون درد یه صدای زیر داره هولم میده هی میشم پرت هی میشم پرت هی میشم پرت نوک قله فقط دو راه دارم بیام پایین پیش شما باشم یا یکی دیگه بخورم…. خدا باشم؟ دوراهی نشونی سفرم شد جاده جا مسیرم، وطنم شد حسم و فکرم، قائم به هم پارگی شعرام وطرم شد تیزی سه‌گوشم، سوز صدام تو این هندسه‌ی رو به زوال می‌دونم که جهان دواره جبر، یه پای پرگاره [کورس] رقصیدن یا نرقصیدن خندیدن یا نخندیدن فهمیدن یا نفهمیدن اینا اجبارن یا که ترجیحن؟ گندیدن یا نگندیدن جنگیدن یا نجنگیدن بی خط‌ و خش یا که زخمی‌تر اینا اجبارن یا که ترجیحن؟ [ورس دو] نمیفهمی، یا… صدام کمه یا… می‌خوای در بیام از خجالتت؟ در اومدم! دیوار میرم گِل اومدم، سیمان میرم آبم، بی‌شکل و زلالم توو این عالم را میرم تو خوابم هوس تو بال شکسته‌ی من گردان تو، میشه دسته‌ی من تا رویات اسیر دنیا شد دستات قیچی گل‌ها شد جلاد بی رحم جنگل یه دستت گل، یه دستت اره است اگه قولت قول بود و گُلت گِل چیو جا گذاشتی تو چشمه؟ میرم بالا، از یه راه میرم تنمم بگیری صدا میشم با کلی درد، بدون زخم زیر بارون، بدون تن [کورس] رقصیدن یا نرقصیدن خندیدن یا نخندیدن فهمیدن یا نفهمیدن اینا اجبارن یا که ترجیحن؟ گندیدن یا نگندیدن جنگیدن یا نجنگیدن بی خط‌ و خش یا که زخمی‌تر اینا اجبارن یا که ترجیحن؟