باغبون

[ورس یک] من من تو تو کشیدم خودتو چون خنده هاتو از نزدیک دیدم پشت خنده هات دل پره تو من همیشه خوب نبودم غلط اضافی زیاد کردم ولی هر وقت غرق شدم فیلم گرفتن و نگام کردن رفیق من کسی بود برام که منو عین میدون دورم نزد وقتی حکم بازی خِشت نبود تردید نکرد بُرم نزد مثل من حالا بگو بینم مثل من اصن کسی پیدا میشه توی این شهر مثل من بتونه بگه مثل من [کورس] من من تو تو کشیدم ماهورو اون کسی که خار گل گزیدش ترکش نکرد باغبون شد من من تو تو کشیدم ماهورو اون کسی که خار گل گزیدش ترکش نکرد باغبون شد [ورس دو] من من تو تو کشیدم باغبونو گرفتم سبز رنگش کردم برا روزای زردم اون تو آسمون ابر من توی زمین بذر اون کشید من کاشتم اون سوختو من ساختم یه نردبون زیر نیش تحقیر تو مار و پله ی این بیرحمی مار در اومد من تاس شدم ادامه ی راهو باز کنم تیکه تیکه آدما رو وصل کردم بریدم دوختم صبر کردم صبر کردم ، صبر کردم ، صبر کردم ، صبر کردم صبر کردن ، صبر کرد [کورس] من من تو تو کشیدم ماهورو اون کسی که خار گل گزیدش ترکش نکرد باغبون شد من من تو تو کشیدم ماهورو اون کسی که خار گل گزیدش ترکش نکرد باغبون شد [ورس سه] من من تو تو کشیدم خودتو چون خنده هاتو از نزدیک دیدم پشت خنده هات دل پره تو باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش بر جفای خار هجران صبر بلبل بایدش زند عالم سوز با مصلحت بینی چِکار کار ملک است آن که تدبیر و تامل بایدش تکیه بر تقوا و دانش در طریقت کافریست راهرو در صد هنر دارد توکل بایدش ساقیا در گردش ساقر تعلل تا به جنگ دور چو با عاشقان اُفتد تسلسل بایدش