زن زمستون

من زنم همزاد بارون ، هم نژاده کوه و تیشه طعم شیرینِ یک آغوش ، معنی درخت و ریشه عطر من اگه بپیچه ذهن شعرات تازه میشه اگه دستهامو بکارن سبز میشم تا همیشه من زنم که روح عشق و میسپاره به سینه ی من من زنم مرهم درد دل عاشق های شب گرد تنم از جنس بهاره تو شبهای کهنه و سرد تک درخت ایستاده تو حجوم وحشی درد امّا تو عمق نگاهم یک قبیله بی کسی هست روی هر گوشه ی قلبم زخم بیهم نفسی هست من زنم زن زمستون ، زن شعرهای پریشون رو تنم زخم یه غربت تو چشم هام هوای بارون من زنم همزاد بارون ، هم نژاده کوه و تیشه طعم شیرینِ یک آغوش ، معنی درخت و ریشه عطر من اگه بپیچه ذهن شعرات تازه میشه اگه دستهامو بکارن سبز میشم تا همیشه