سال درد

یه شب باورامون یه جوری شکستن که فکر کردم حتی خدا قهره با من حالا اشک شوقم دارن میدرخشن تو برگشتی تا من خدا را ببخشم چرا از همه آدما میگذری که دنیا رو با من تماشا کنی تو که میتونستی، برای خودت یکی بهتر از منو پیدا کنی کجا بودی تو این همه ساله درد که من زندگی کردم این مردنو تو پاداش صبر و سکوت منی چرا دیر شنیدی صدای منو باید قصمونو به دنیا بگم به اونا که به عشق بدبین شدن به اونا که میترسن از عتماد اونایی که به تنهایی نفرین شدم من از باور مرگ دارم میام تو واس مثل فرصت آخری به چشمای متروکه من بگو چرا از همه آدما میگذری که دنیارو با من تماشا کنی تو که میتونستی برای خودت یکی بهتر از منو پیدا کنی کجا بودی تو، این همه ساله درد که من زندگی کردم این مردنو تو پاداش صبر و سکوت منی چرا دیر شنیدی صدای منو