مرثیه

زینب از سوز،جگررو به سوی شاه نجف کرد و بگفت ای پدر از بهر چه،امداد عیالت ننمایی که شویم خوار همه در دست خسان گشته گرفتار بیا ای شه ابرار ببین ساجد بیمار بشد آل علی زار مرا بیش مکن خوار و سر از خاک برون آر و بکش تیغ،و بکش لشکر خونخوار بر سر نی همه سرهای جوانان و عزیزان جلوی عمه و خواهر دخترت زینب مضطر میزند سکینه بر سر داد از شمر ستمگر بارالها به حق پهلوی مجروح بتول این عزاداری ما،جمله بفرمای قبول قطع و نابود نما مدعی آل رسول کاین حسودان ز همه خلق فراوان آمد زینب از سوز جگررو به سوی شاه نجف کرد و بگفت ای پدر از بهر چه امداد عیالت ننمایی که شویم خوار همه در دست خسان گشته گرفتار بیا ای شه ابرار ببین ساجد بیمار بشد آل علی زار مرا بیش مکن خوار و سر از خاک برون آر و بکش تیغ و بکش لشکر خونخوار بر سر نی همه سرهای جوانان و عزیزان جلوی عمه و خواهر دخترت زینب مضطر میزند سکینه بر سر داد از شمر ستمگر بارالها،به حق پهلوی مجروح بتول این عزاداری ما،جمله بفرمای قبول قطع و نابود نما،مدعی آل رسول کاین حسودان ز همه خلق فراوان آمد