مرد

برای مردی که تنها ، رفیقش سقف و دیواره شباشم ابری و دلگیر، اونم از دود سیگاره یه مرده خسته از راهه که خستست از زمین خوردن که سقف آرزوهاشم ، خلاصه میشه تو مردن نخواست باور کنه اینو ، که رسم روزگار اینه که تنها همدم شبهاش ، یه مشت آهنگ غمگینه که عشقش جا زد و رفتو ، از این غمگین ترم میشه کسی که قصش این باشه کسی که با یکم گریه با این آهنگ سبک میشه سبک میشه آره دیوونگی کردی ولی مردونگی اینه که جز این سقف و این دیوار کسی اشکاتو نمیبینه همش از خود گذشتن بود که این خاصیت مرده که طعم شور هر اشکی نمک گیرش نمیکرده نخواست باور کنه اینو ، که رسم روزگار اینه که تنها همدم شبهاش ، یه مشت آهنگ غمگینه که عشقش جا زد و رفتو ، از این غمگین ترم میشه کسی که قصش این باشه کسی که با یکم گریه با این آهنگ سبک میشه سبک میشه