جنون

تو بودی که مرا کردی گرفتارم من آن دیوانه ی لحظه ی دیدارم تو که مونس این جانی منو این چشم بارانی مبادا که دل ما را برنجانی امان از عشق پنهانم دراین دلتنگی زندانم تو دریاب این دل بی تو پریشانم به سمت قلب تو راهی شدم ببین قلبم شکسته و دست مرا بگیر باید که این جنون باشد میان ما ترکم نکن عزیز من را میان راه هواخواه تو ام خواهی نخواهی دلم را قبضه کن با یک نگاهی به سویت آمدم، رو برنگردان نباشد غیر عشق تو پناهی شب و روز مرا پر کرده یادت به این دیوانگی ندارم عادت چه دارد خنده های پرفروغت دل از کف میرود با یک نگاهت به سمت قلب تو راهی شدم ببین قلبم شکسته و دست مرا بگیر باید که این جنون باشد میان ما ترکم نکن عزیز من را میان راه