عقیق

تو شنیدنی مثل شعر خواستنی مثل یک رویا مثل یه قصه ی تازه گفتنی برای دنیا تو تقدس طلوعی لحظه ی مقدس اوج لحظه ی طلوع نوری از میان افق و موج ولی من غروب دشت ام شعر تلخ سرنوشت ام تو به پاکی عقیقی مثه دریا ها عمیقی مثه گریه مرهم درد مثه تنهایی رفیقی تو مقدس و عزیزی تو به پاکی عقیقی تو شریک همه ی عمر من رفیق نارفیقی تو عقیق پاک و روشن تن من حلقه ی آهن من یه انگشتر پوسیده از آهن تو قشنگ ترین عقیق روی زمینی تو میخوای نگین این شکسته باشی واسه من شکستن این همنشینی تو عقیقی تو قشنگ ترین نگینی از یه دنیا واسه من تو آخرینی تو غنیمتی مثل نفس کشیدن نفس عزیز و خوب واپسینی تو عقیق پاک و روشن تن من حلقه ی آهن نفس های آخرینی تو برایم عزیز ترینی برو تا رنگ غروب و توی چشم من نبینی به تن پوسیده ی من هیچ نگینی جا نداره تن آلوده به زنگار قیمت طلا ندارد آخر قصه همین جا است قصه ی کسی که تنها است آخر قصه همین جا است قصه ی کسی که تنها است آخر قصه همین جا است قصه ی کسی که تنها است