وقتی از همه خستم

[کورس – داراب] وقتی از همه خسته ام باید باشی بغل دسته من نگاهات بهم نفس بدن بات خوشه حتی تو قفس دلم صدات میزنم مثه روزه اول ردت مونده واسه همیشه رو قلبم نه نمیتونیم ما دوتا دور ازهم هیچی کم ندارم دستات که توو دستمه [ورس یک – مسلک] وقتی از همه خسته ام بیا بشین بغل دست من بزار همه از دور و برم برن تو که باشی غمی نی همه باهام طرف بشن با تو میشه فهمید حالِ خوبو ضرره تاق بزنی با دنیا یه تاره موتو هر چقد شرایط باشه رو مخ مث آتیشه و خنده هاتم آب روش و مودش همه جا با تو اوکیه این آدمی که همه فک میکنن خُلو چله خدا جای هر چی نداشتم داد تو رو بهم میخوام تا تهش همه چی با تو جلو بره اون که باشه آدم غم نداره تویی اون که نباشه نفس نداره تویی اون که بخاطرش کم نیاره تویی این قلب مال منه ولی ضربانش تویی توو هر وضعی دلم به تو قُرصه چه روزایی که نگاهت پاهامو جلو برده تو با دلت باهام بستی همیشه مثل بقیه نبودی اهل چِک و سُفته با تو میشه صد بارو خورد زمین دوباره پا شد و رفت همون راهو مستقیم تو نباشی عمراً کنه جاتو پُر کسی مهم نی کی رو به رومه تا تو پشتمی [کورس – داراب] وقتی از همه خسته ام باید باشی بغل دسته من نگاهات بهم نفس بدن بات خوشه حتی تو قفس دلم صدات میزنم مثه روزه اول ردت مونده واسه همیشه رو قلبم نه نمیتونیم ما دوتا دور ازهم هیچی کم ندارم دستات که توو دستمه [ورس دو – مسلک] تا تو رو دارم هیچی ازم کم نمیشه بزار دنیا هر چی میخوادو ازم بگیره تو به اشک اجازه ندادی توو چِشم بشینه هیچی قده بودنت بهم جرئت نمیده خیلیا دوس دارن جای تو باشن نمیدونن من نمیدم حتی جاتو به سایَت سال میگذره با تو یه ساعت تو بخواه کف قدمات چشامو بزارم کل این شهر میدونن تو‌ خط قرمز‌ِ منی تو بودی این آدم هیچ جا دلش نریخت بیشتر از خودت همیشه فکرِ منی فرشتمی با تو میشه بهشت زمین هی، وقتی از همه خسته ام وقتی میخوام از همه آدما در برم بیا بشین بغل دست من که تویی فقط مرحم زخم من [کورس – داراب] وقتی از همه خسته ام باید باشی بغل دسته من نگاهات بهم نفس بدن بات خوشه حتی تو قفس دلم صدات میزنم مثه روزه اول ردت مونده واسه همیشه رو قلبم نه نمیتونیم ما دوتا دور ازهم هیچی کم ندارم دستات که توو دستمه