9 صبح

[کورس – کاویانو] نه صبح روی تخت بیدار باز حواسش به گوشیشه بیار باز بیاره باز اون جون بگیره شاید اینطوری بشه آدم خاص [ورس یک – سیجل] نمیخواد بره به راه راست هی میپرسه چرا بگاست میگه اَ جنس ستاره هاست خورشید شه رو زمین بتابه باز دوس داره بشه سوپر استار دیگه نکنه تو اوبر کار نگه بله رو اجبار به اون مغزایی که میدن بو ادرار دوس داره بشن table و پُر بخوره رو کشِ لیبلا سور فهمیده دارن ورسا valor به زودی زمینو میزنن اجراها دور فکرش رو استیج تو چشه لنزا زومه رو چشش داره موزیکش کشش یه روزی اون legend شه مطمئن میره دور فرش قرمز زیر نور می دونه هیت میسازه هر چی بوده کینه توش نه صبح بازم کوک زده تو راه داغون توو مغزش مثبتو روپا حواسش هست گم نشه اون باز که کار زیاده و فرصت کوتاه [کورس – کاویانو] نه صبح روی تخت بیدار باز حواسش به گوشیشه بیار باز بیاره باز اون جون بگیره شاید اینطوری بشه آدم خاص یه آدم خاص یه آدم خاص یه آدم خاص که یه عالمه خواست یه آدم خاص یه آدم خاص یه آدم خاص که با ستاره هاست [بریج] این رویای ترسناک اونه این رویای ترسناک اونه این رویای ترسناک اونه خستس از راه خونه [ورس دو – کاویانو] شاید یادت رفته ولی یاد من هست دم صبح میرسیدم هشت خونه من کج می شدم من روی فرش پهن جای گلبولا پر شده خون من گچ چشا وازه ولی پلکام بستست هذیون شده حرفام بد تووی خوابم حتی جفت پام خسته است سرم داغ ولی دستام سرد ب*ا روی خطا نمیشدم با زنیم آروم دیگه حتی تووی مخم صد تا قول دادم و خودم و شیکوندمش صد بار یکی میگه شاید چپ کنه بره چون از وقتی رفتی اوضاع بد شده کدر به کی باید حرفاشو بگه وقتی غمو غصه ها الان قلبشو گرفت نمیخواستم بشم الگو میرفتم تخته گاز یه نفره پُر رو یهو پلنام شد دود همون شبی که دیدمت توو اوتو همه چی بود بست همه چی بود پلن I was feeling blessed Didn’t give a damn که میگن پشتم هیترا چی بگو بینم میشه عین ما کی [کورس – کاویانو] نه صبح روی تخت بیدار باز حواسش به گوشیشه بیار باز بیاره باز اون جون بگیره شاید اینطوری بشه آدم خاص یه آدم خاص یه آدم خاص یه آدم خاص که یه عالمه خواست یه آدم خاص یه آدم خاص یه آدم خاص که با ستاره هاست [بریج] این رویای ترسناک اونه این رویای ترسناک اونه این رویای ترسناک اونه خستس از راه خونه