صد سال تنهایی

حالم به حال موی تو وصل و به هر آنی رها بسته گاهی پریشان حال و طوفانی گاهی پر از امواج پیوسته بالا تر از آغاز یه عشقی تو یک پایان زیبایی در هر نگاهت قصه ایی داری اندازه ی صد سال تنهایی از دیدن من دست بردار و تمامم کن راهم اگر سمت تو آمد سر به راهم کن من چیزی از چشمان زیبایت نمی خواهم گاهی فقط گاهی از آن بالا نگاهم کن آخر چرا در گوشه ی چشمان تو غم بود وقتی فقط نام تو در یادم عزیزم بود مثل سپر بودم برایت هر زمانی که بحران عشق و آبرویت روی دوشم بود از دیدن من دست بردار و تمامم کن راهم اگر سمت تو آمد سر به راهم کن من چیزی از چشمان زیبایت نمی خواهم گاهی فقط گاهی از آن بالا نگاهم کن