پریشان (بی کلام)

مرا که با تو شادم پریشان مکن بیا و سیل اشکم به دامان مکن بیا به زخم عاشقان مرهم دل مرا یک دم ز غم رها کن ز غم رها کن من ای خدا به پای این پیمان اگر ندادم جان مرا فنا کن مرا فنا کن رمیده جان و دل شکسته منم، به پای تو نشسته منم به ماتم جدایی نشسته نا امید و خسته شکسته ای دل مرا به من بگو چرا چرا به سنگ غمها ز دام حسرت کجا گریزم که همچو مرغی شکسته بالم نمی توانم سخن نگویم اگر بپرسد کسی ز حالم فلک به سنگ کینه ها شکسته قامت مرا مگر چه کرده ام خدایا شکسته سر شکسته پا ز یار اشنا جدا کنون کجا روم خدایا بیا به زخم عاشقان مرهم دل مرا، یک دم ز غم رها کن ز غم رها کن من ای خدا به پای این پیمان اگر ندادم جان مرا فنا کن مرا فنا کن مرا که با تو شادم پریشان مکن بیا و سیل اشکم به دامان مکن بیا به زخم عاشقان مرهم دل مرا یکدم ز غم رها کن ز غم رها کن من ای خدا به پای این پیمان اگر ندادم جان مرا فنا کن مرا فنا کن