من دیوونه

از منه دیونه دوری کن من به دیوانگی عادت دارم روزامم مثل شب تاریکه حسرت یه خواب راحت دارم اتاقم شبیح به یه زندونه از هر طرف نگاه کنی دیواره شیشه را با روزنامه پوشوندن همه میگن این آدم بیماره منو تنهای رفیقو و یاریم شبا راتا صبح با هم بیداریم صدای بارونو دوست ندارم از شبای مهتابی بیزاریم از من دیونه دوری کن توی که خودتم دیونم کردی اومدی چیو تماشا کنی ببین چطور ویرونم کردی