ما هنوز زنده ایم

توضیحات اثر

توماج صالحی، صدایی که در سال‌های اخیر فراتر از موسیقی، به نمادی از اعتراض و پایداری تبدیل شده، در قطعه‌ی جدیدش با عنوان «ما هنوز زنده‌ایم» بار دیگر پیام روشنی را فریاد می‌زند: ما هستیم، زنده‌ایم، و سکوت نمی‌کنیم.

در این قطعه که با ضرب‌آهنگ مؤثر سجاد همراه شده، توماج از دل آتش عبور می‌کند. این آتش، نمادی از سختی، رنج، زندان، سانسور و فشار است. اما توماج نه‌تنها سوخته نشده، بلکه آب‌دیده‌تر از همیشه برگشته تا بگوید این عبور، جمعی بوده است. او بر قدرت اتحاد انسان‌ها تأکید دارد و مفهومی فراتر از یک فرد یا هنرمند را مطرح می‌کند: تفکرِ متحد آزادی‌خواهی.

این قطعه با احترام و دلی پر از اندوه تقدیم شده به الهه حسین‌نژاد؛ دختری از جان این سرزمین که نامش با درد و فداکاری گره خورده. همچنین ادای دینی است به تمام زنان شجاعی که برای ابتدایی‌ترین حقوق انسانی، بهایی سنگین پرداخته‌اند. زنانی که واژه‌ی زن، زندگی، آزادی را به شعاری جهانی تبدیل کردند.

توماج در این اثر، مردان شریف ایران‌زمین را نیز فراموش نمی‌کند. آن‌ها را می‌ستاید که در روزهای تار و پر التهاب، همراه، حامی و هم‌دل بودند.

«ما هنوز زنده‌ایم» فقط یک قطعه موسیقی نیست؛ بیانیه‌ای است از بطن یک ملت، فریادی از دلِ دردمند، و صدایی که هنوز ایستاده است. این اثر را باید شنید، حس کرد، و به یاد سپرد که موسیقی، گاهی بیش از واژه‌ها، می‌تواند حامل حقیقت و امید باشد.