ترک «ازم دوری» چهارمین قطعه از آلبوم قدیس، فرودی احساسی و عمیق به دنیای روابط شکستخورده و طعم تلخ دوری است. ویناک در این اثر، فضای غالب آلبوم را به سمتی عاطفی و درونگرا تغییر میدهد و با روایتی شخصی و آسیبدیده، از اشتباهات گذشته، پشیمانی و التماس برای رهایی از تنهایی سخن میگوید.ملودی همخوانی گیرا و دلنشین، مانند نوایی است که بر زخمهای کهنه مینشیند و تضاد زیبایی با صراحت و گاهی تلخی متن ورسها ایجاد میکند. ویناک در اشعارش به صراحت از نابودی عکسها، خستگی از مشاجرات و زخمهای عمیق عاطفی میگوید. او از یک طرف به طرف مقابلش هشدار میدهد که «باید بیخیال شی» و از طرف دیگر، خود را در اوج شبهای تنهایی و پشیمانی تصویر میکند.«ازم دوری» بیش از یک ترک عاشقانه، یک اعترافنامه است. این اثر نشان میدهد که زیر پوست خشن و خودشیفته شخصیت هنری ویناک، قلبی زخمخورده و آسیبپذیر میتپد که ترس از تنهایی، او را تا مرز التماس پیش برده است. این ترک بعدی کاملاً متفاوت و انسانی از هنرمند را به نمایش میگذارد.
متن آهنگ
[ورس اول]
هر سری مستم یادتم
دیگه هر شب یادتم
چقدر رفتن داره غم
همون دسته هم واسه من
خسته ایم از حرف های هم
دیگه مغزم داده ردشزز
فکرتم تا هفتصد سال بعد
قلبامون رو با تیر زدم
عکسامونو آتیش زدم
شب داغون و پاتیل منم
دستامون رو دادیم عقب
نگو فکرتم باز
بیدار بودم نصف شب بات
توام فیکه حرفات
نخواه قلبم رو هی بدم پات
[همخوان]
منو از تنهایی نترسون
اینو همیشه یادته فنم بودی
عوضی بهت میکردم فقط خوبی
ولی الان دیگه نگو ازم دوری
منو از تنهایی نترسونید
اینو همیشه یادته فنم بودی
عوضی بهت میکردم فقط خوبی
ولی الان دیگه نگو ازم دوری
[ورس دوم]
باید بیخیال شی
اینم میگذره میشی عادی
دیگه فیریکات نی
بیا دخترم دیدی باختی
همه چی رو پیشبینی کردم
نشون بده نیستی بیمصرف
دورم هیشکی نی احمق
ولی باز بهم گیر میدی هر شب
شکاک شدم از شکهای تو
حساس شدم از حدسهای تو
خرد میکردم اعصابتو
الان فکرت میوفتم از چهار صبح
چقدر دستات دوره
ولی زنگ بزن حرفهات خوبه
رو فرشهام خونه
قلبامون رو بردی غسال خونه
[همخوان]
منو از تنهایی نترسون
اینو همیشه یادته فنم بودی
عوضی بهت میکردم فقط خوبی
ولی الان دیگه نگو ازم دوری
منو از تنهایی نترسونید
اینو همیشه یادته فنم بودی
عوضی بهت میکردم فقط خوبی
ولی الان دیگه نگو ازم دوری
نظرات
0 نظر