گله اسب

میون ما سه تا فقط تقدیر پای قولی که داده وایساده پرت مونده تنم از آغوشت مثل یه دشت دورافتاده بی تو یه گله فکر توی سرم با یه آهنگ ساده رم‌ میکنه من چه جوری باید نفس بکشم وقتی دوریت داره خفم میکنه گفته بودم برام‌ مث نفسی که دلم بی تو خونه‌ی درده تو که رفتی و برنگشتی مدام نفسم میره برنمی‌گرده مردنم با تو خوبه واسه‌ی منکه قبل تو زندگی نمی‌کردم دیگه این خونه خونه نیست برام من به قبل از تو برنمی‌گردم وقتی که بینمون به جز دیوار هیچ چیزی برای دیدن نیست وقتی غیراز به هم نرسیدن... هیچ راهی واسه رسیدن نیست من چجوری باید نفس بکشم وقتی دوریت داره خفه‌م میکنه وقتی یه گله اسب توی سرم با یه اهنگ ساده رم میکنه گفته بودم برام‌ مث نفسی که دلم بی تو خونه درده تو که رفتی و برنگشتی مدام نفسم می‌ره برنمی‌گرده