سیاه سفید

[کورس] روم رو سفید کردم وجدان رو سیاه میخوام بی حس بشم قرص ها رو بیار نزدیکم بالا برج ها به خدا بگو مینویسن جرمامو کیا بگو مینویسن جرمامو کیا برا ما میکنن قفلا رو چیا روم رو سفید کردم وجدان رو سیاه بگو مینویسن جرمامو کیا [ورس یک – جیدال] بالا برجم من * خار ویلا کشا سفید میشن وجدان سیاه همه میدونن ریسک و زندگی با هم میخونن مثل کوک با تکیلا از جونم گذشتم برا رویاهام و توو مسیرم همراهم بود تنها * این دنیا بیناموس ما رو بی رحم کرد جلوم بیای از روت رد میشم بی عذاب وجدان و ده بار خوردم زمین خدا من رو بلند کرد به دشمن ها فن زدم شیطون سرش رو خم کرد هر چی دارم و میدونم، قدرش رو قطعا میدونم مغرور بشی سریع از کف تو رفتن درش رو بستم، دهنی که باز بود بدخواهِ دلش میخواست بد نصیب ما بود مهم نی از نزدیک یا از غریبه ها بود چه شب هایی که ندیدم خون باریده بارون [کورس] روم رو سفید کردم وجدان رو سیاه میخوام بی حس بشم قرص ها رو بیار نزدیکم بالا برج ها به خدا بگو مینویسن جرمامو کیا بگو مینویسن جرمامو کیا برا ما میکنن قفلا رو چیا روم رو سفید کردم وجدان رو سیاه بگو مینویسن جرمامو کیا [ورس دو – پوریا آدرویت] بگو گناه همه رو بزنن پای من اصلا پی سوراخ نباش اون یه دایرست وسط روم رو سفید کردم، وجدان رو سیاه توو رفاقت کم نذاشتم پای دربستم نمیخوام طعم غربت رو بکشم نه این روزگار داره تلخ میاد به چشمم بد مسیر واسم آشنا نی فلشم هست توو آسمون با دود نقره ای میکشم ابر یه پام میگه برو، یه پام میگه نه علف تموم شده ولی کتامینِ هست این پارانویا مغز آدم رو به * سگ میده ته فکرت ولی بازم یه راه دیگه هست [اوترو] خیابون ها عمرت رو * آدم مفت بر ها دور تو میان واسه خونواده تایمت رو بذار نیمه پر لیوان به تو میاد گنگ