چشمات

هنوز توی گوشمه صدای خندت هرچی دارم و میدم فقط لبات بخندن هنوز مثل اون قدیما لجباز و یه دندم بعد اینکه رفتی یادم ن‌میاد بخندم عکساتو میبینم توی گالریم میبینمشون یادتو میفتم تو یاد کی کاش اصلا نمیفهمیدم چیه عاشقی میگم هیچی وقتی بهم میگن چرا ساکتی نمیدونم شاید چهرم بده زشتم نمی‌دونم چرا تو اومدی توی سرنوشتم نمیدونی چقدر از اون چشات من نوشتم چقدر شعر نگفته درمیاد از دل شب بغلت نکردم ولی میدونم بغل تو ارامشه واسه همین دیوونم خیلی وقته سرد و ساکتم و بی روحم این آدما از تنهایی های من چی میدونن دلم ریخت وقتی چشاتو دیدم از اولم میدونستم شده نگاهت بی رحم تو بگو برو بمیر راهشو یه باره میرم بهم میگفتن چشات که منو نجاتم میدن بیخیال دنیا همه غصه ها و درداش بیخیال همه چی فقط تو مال من باش خسته مثل اونی که روی برجکه سرباز خسته تر از تاریکی و سیاهی شبهام میمرم اگه یه روز چشماتو بگیرن از من چون خیلی دوست دارم اینا فک میکنن پستم تو زندگی خیلی دوییدم واسه اینه خستم با رفتن تو یه زخم دیگه میاد رو زخمم دوست داشتن تو بهترین اشتباهم شد کشتی عشق قلبم توی اون نگات غرق شد خود به خود وقتی حرف میزدی صدام قطع شد به اون نگاهات یهویی نگام پرت شد نفهمیدم اصلا که چی شد که رفتی بند دلم به نگاهت دلت کرده بد گیر من که از ته دل دوست داشتم مشتی تنها کسی بودم که دلم نداشت نشتی شیرین خنده هات شیرینه هعی بخند فراموشت نمیکنم ندای قلب من تو رفتی گرمای زندگیم رفت و سرد سرد من شدم با همه بد نرو از من قلب من شبا با فکرت اشک میریزم و میخورم حسرت نمی‌دونم شاید با نبودنت کلی بد شم نمیدونم چمه و میخورم قرص سردرد خیلی بدم میاد از الان و خود قبلم کلی به هم ریختم از حرف دیشب فکرای تو سرم روز و شبم به هم سه پیچن کلی حرف ناگفته دارم تو قلبم نمیگم آرزوی الانم اینه که فقط بمیرم