باز باران

ئاگر که تیه دلی من خه و ناکه وه چاوی من ئاگر که تیه دلی من خه و ناکه وه چاوی من چما تو ژ من دور که تی بی ژه رو نیه چاوی من چما تو ژ من دور که تی بی ژه رو نیه چاوی من رندا من گه ورا من چه ن ساله س له ویا ته مه لی لی چه ن ساله س به ندا ته مه رندا من گه ورا من چه ن ساله س له ویا ته مه لی لی چه ن ساله س به ندا ته مه بر دامن شب ستاره گل به گل مینشانی گل من با هر ستاره دلم را سوی خود میکشانی گل من رفتی و گونه هایم خیس از روزگاران آخر نفهمیدم آن شب اشک من بود،یا که باران باز باران با ترانه مینوازد نوای شبانه شور عشقت،در دل من میکشد همچو آتش زبانه نا امید و بی نشانه مرغ دل مانده بی آشیانه باد و باران،دست طوفان میکشد بر شبم تازیانه ئه و چ ئاخ و نالینی ده ل شه ویتی به رفینه ئه و چ ئاخ و نالینی ده ل شه ویتی به رفینه تو بخاتر خودیکی مه بیژه یاری دینه تو بخاتر خودیکی مه بیژه یاری دینه باز باران با ترانه مینوازد نوای شبانه شور عشقت،در دل من میکشد همچو آتش زبانه رندا من،گه ورا من چه ن ساله ز له دواته مه لی لی چه ن ساله چه ن ساله،چه ن ساله ئه ز به ندا ته مه رندا من،گه ورا من چه ن ساله ز له دواته مه لی لی چه ن ساله چه ن ساله،چه ن ساله ئه ز به ندا ته مه رندا من،گه ورا من چه ن ساله ز له دواته مه لی لی چه ن ساله چه ن ساله،چه ن ساله ئه ز به ندا ته مه