من کی ام

من کیم تا به جان یار تو باشم یا سزاوار دیدار تو باشم هر چه با من کنی میتوانی زانکه شوق مرا میدانی گر ای گل، رو چون سبزه به زیر پای تو مانم من همچو سروی بر خود می بالم غمگینم اه ای ساقی پیمان کوهه ماه کو داروی درده دل دیوانه کنه دیوانه کو تا کی این غم هجرت اتشم را زد دامن تا کی این، غم و درد هجران تا کی سرگردان باشیم