کس نیست

کس نیست که افتاده ی آن زلف دوتا نیست در رهگذر کیست که دامی زبلا نیست زبلا نیست کس نیست که افتاده ی آن زلف دوتا نیست در رهگذر کیست که دامی زبلا نیست زبلا نیست چون چشم تو دل می ‌برد از گوشه نشینان چون چشم تو دل می ‌برد از گوشه نشینان همراه تو، بودن گنه از جانب ما نیست گنه از جانب ما نیست از بهر خدا زلف مپیرای که ما را شب نیست که صد عربده با باد صبا نیست بازآی که بی روی تو ای شمع دل افروز بازآی که بی روی تو ای شمع دل افروز در بزم حریفان اثر نور و صفا نیست اثر نور و صفا نیست دی می‌ شد و گفتم صنما عهد به جای، آر دی می ‌شد و گفتم صنما عهد به جای آر گفتا غلطی خواجه در این عهد وفا نیست وفا نیست گر پیر مغان مرشد من شد چه تفاوت در هیچ سری نیست نیست که سری ز خدا نیست در صومعه زاهدو در خلوت صوفی جز گوشه ابروی تو محراب دعا نیست جز گوشه ابروی تو محراب دعا نیست