گندم

گفتم که دلتنگی همش گفتی بذار به پای من گفتم بیا تا ته عشق گفتی برو به جای من گفتم که از دوری تو می میره حس و حال من گفتی که این،فاصله نیست بین تو و خیال من من با تو فهمیدم خدا چه مهربون و ساده بود که رنگ و بوی گندمو به چهره ی تو داده بود برگرد ببین حال منو من عاشقم بی من نرو با من بمون تنهام نذار دوست دارم ای بیقرار به کوچه ها نفس بده از شهر من سفر نکن این همه طاقت منو یک شبه بی اثر نکن نباشی توی واژه هام من از دلت نمی گذرم من از نبودنت بازم شعرو به گریه می برم من با تو فهمیدم خدا چه مهربون و ساده بود که رنگ و بوی گندمو به چهره ی تو داده بود برگرد ببین،حال منو من عاشقم بی من نرو با من بمون تنهام نذار دوست دارم ای بیقرار