آواز در سایه ۱ (بی کلام)

با آنكه شب شهر را دیرگاهی ست با ابرها و نفس دودهایش تاریكو سردو مه آلود كرده ست و سایه ها را ربوده ستو نابود كرده ست من با فسونی كه جادوگر ذاتم آموخت پوشاندم از چشم او،سایه ام را با سایه ی خود در اطراف شهر مه آلود گشتم اینجا و انجا گذشتم هر جا كه من گفتم آمد در كوچه پس كوچه های قدیمی میخانه های شلوغ ،پر انبوه غوغا از ترك ترسا كلیمی اغلب چو تب مهربانو صمیمی میخانه های غم آلود،با سقف كوتاه و ضربی و روشنی های گم گشته در دود و پیشخوانهای پر چرك و چربی هر جا كه من گفتم آمد این گوشه آن گوشه ی شب هر جا كه من رفتم آمد شب خسته بود از درنگ سیاهش من سایه ام را به میخانه بردم