مقصر

گریه کن تا اشک چشمات بریزه رو تن بارون مثل بارون که تو دریا گم میشه راحت و آسون منم و عشق و نگاهت ساده از غمت گذشتم هرچی از نگفته ها بود گوشه ی دلم نوشتم روی این بلندی غم وایستادم شاید بیافتم بغض مرگه،توی سینه م تو مقصری عزیزم گره ی کار دل من هرچی هست از توئه یا من یا کمی حوصله از تو یا کمی فاصله از من از دو چشمی که نجیبه گله گی یه کم عجیبه به لطافت ستاره ست اما دستام بی نصیبه همیشه گریه ی چشمات یه سوالِ بی جوابه واسه تو اگر،یه راهه واسه من فقط عذابه از دو چشمی که میریزه خنده های عاشقونه نمیدونم غم و غصه است یا که لحظه ی جنونه روی این بلندی غم وایستادم شاید بیافتم تو مقصری عزیزم آره تو همین که گفتم