همنشین درد

بگذر شبی به خلوت این همنشین درد بگذر شبی به خلوت،این همنشین درد تا شرح آن دهم که غمت با دلم چه کرد که غمت با دلم چه کرد خون میرود نهفته ازین زخمم درون ماندم خموش و که فریاد داشت درد روزی که جان فدا کنمت باورت شود روزی که جان فدا کنمت باورت شود دردا که جز به مرگ نسنجد قدر من در کوی اون که جز دل بیداد ره نیافت کی میرسد کی میرسد،خانه پرستان خودگرد خونی که که ریخت از دل سایه حیف نیست حیف نیست گر زین میانه آب خورد تیغ هم نبرد