ممنونم

بده دستاتو به من تا باورم شه پیشمی میدونم خوب میدونی تو تارو پودو ریشمی تو که از دنیا گذشتی، واسه یک خنده ی من چرا من نگذرم از یه پوستو خون به اسم تن تو خیالمم نبود دوباره عاشقی کنم ممنونم اجازه دادی با تو زندگی کنم نمیدونم چی بگم که باورت شه جونمی توی این کابوس درد رویای مهربونمی میدونی با تو پرم از شعر و ستاره میدونی بی تو لحظه حرمتی نداره میدونی در تو این خدا بوده که تونسته گل عشقو بکاره میدونی با تو پرم از شعر و ستاره میدونی بی تو لحظه حرمتی نداره میدونی در تو این خدا بوده که تونسته گل عشقو بکاره وقتی حتی پیشمی دلم برات تنگ میشه باز عشق تو تو لحظه هام حادثه سازو قصه ساز به جون خودت که بی تو از نفس هم سیر میشم نمیدونم چی میشه،بدجوری گوشه گیر میشم ممنونم که بچه بازی هامو طاقت میکنی هر چقدر بد میشم اما تو نجابت میکنی هر کجای دنیا باشم با منی و در منی نگران حالو روزم بیشتر از خود منی میدونی با تو پرم از شعر و ستاره میدونی بی تو لحظه حرمتی نداره میدونی در تو این خدا بوده که تونسته گل عشقو بکاره میدونی با تو پرم از شعر و ستاره میدونی بی تو لحظه حرمتی نداره میدونی در تو این خدا بوده که تونسته گل عشقو بکاره