بی هویت

يه طاقه پارچه مشکی يه آگهی ترحيم يه دسته گل روی دری هميشه بسته يه قاب عکس رو ديوار،ساعت هميشه خوابيده گلدون و پنجره هم که دل شکسته يه مرد بی هويت يه نامه ی وصيت يه حلقه توی دست مرد خسته رفتيو جات خالی شد تو خونم آتيشو باز کشيدی به جونم ميدونم که حرف های قشنگت چيزی نيست جز اشکی رو گونم آخ بازم داغت کوبيد تو سينه ياد تو چقد که دلنشينه خدايا کاری کن از بهشتت بتونه اشکامو ببين يه عشق نيمه کاره اشکای باز دوباره يه قبر بی ستاره ميون يه شب آه يه سينی خرما از سنگ يه آدم غريبه سرده ولی ميسوزه باز توی تب جاي لباش رو لب هاش رفت و نشست،سر جاش زد زير گريه با يک بوسه از لب رفتی جايی که کسی نديده زندگی دنيا همش فريبه شکوه از بيراه های غربت ميدونم اينجا هم غريبه يادته واست جون ميسپردم الکی تو آغوشت ميمردم ولی تو فقط يک دفعه مردی که بگی ديگه بازی رو بردم رفتيو جات خالی شد تو خونم آتيشو باز کشيدی به جونم ميدونم که حرف های قشنگت چيزی نيست جز اشکی رو گونم آخ بازم داغت کوبيد تو سينه ياد تو چقد که دلنشينه خدايا کاری کن از بهشتت بتونه اشکامو ببين