قرمز

لحن لبخندش هنوزم مسریه حالت چشماش آدم میکشه مث یه بیماری بی انتها یه دفعه میاد و کم کم میکشه بس که اسفند تنش، بی رحم بود زندگیم روی لباش کز کرده بود واسه کشتن چشماش کافی نبود این دفه موهاشو قرمز کرده بود من تمام زندگیمو ریختم توی مرداب نگاه سرد اون بی زره رفتم به جنگ تن به تن به ستیز خنده نامرد اون مثل یه ویرونی بی ابتدا مثل جنگیدن برای باختها مثل تصویر های غرق دلهره وقتی از ما عکس می انداختن مطمئن از این که، پایانش خوشه مثل یه اسب کر میتاختم اون فقط عشق منو از دست داد من تمام زندگیمو باختم من تمام زندگیمو ریختم توی مرداب نگاه سرد اون بی زره رفتم به جنگ تن به تن به ستیز خنده نامرد اون من تمام زندگیمو ریختم توی مرداب نگاه سرد اون بی زره رفتم به جنگ تن به تن به ستیز خنده نامرد اون