آفرینش

آخر که خواست از او، مارا بیافریند آدم بیافریند، حوا بیافریند خود آفرید و خود نیز بر خویش آفرین گفت میخواست هر چه خوبیست یکجا بیافریند خود آفرین و آنگاه از خویش راند ما را تا بلکه بر زمین هم غوغا بیافریند از خویش راند ما را آنگاه خواند از نو خوش داشت آدمی را شیدا بیافریند شیدا بیافریند خوش داشت آدمی را ویلان کوه و صحرا یا در شلوغی شهر تنها بیافریند تنها بیافریند غوغا شدیم غوغا شیدا شدیم شیدا تنها شدیم تنها ها تا بیافریند ها تا بیافریند غوغا شدیم غوغا شیدا شدیم شیدا تنها شدیم تنها ها تا بیافریند ها تا بیافریند باری چنان که پیداست می خواست بی کموکاست مجنون بیافریند، لیلا بیافریند