تقدس

به تقدس نگاهت که تمامی امیده دل من مثل قناری، تونگاه پریده تو برام دلیل عشقی یه بهانه واسه بودن واژه ها رو کم میارم واسه از غمت سرودن تو سرمای تباهی تو واسم یه جون پناهی سر بزن سپیده من تو شبای چشم براهی نمیدونم چی بگم من واسه ی عرض ارادت میدونم که تکیه گاهی واسه این شکسته قامت وقتی دل به تو سپردم با همه غریبه گشتم تویی صیاد دل من من همون آهوی دشتم وقتی دل به تو سپردم با همه غریبه گشتم تویی صیاد دل من من همون آهوی دشتم تو همونی که یه عمری دل من دربه درت بود این کبوتر اسیرت بی تو یک لحظه نیاسود بیا از قفس رها کن، این پرنده اسیرو راه بده تو باغ چشمات این پرستوی حقیرو راه بده تو باغ چشمات این پرستوی حقیرو به تقدس نگاهت که تمامی امیده دل من مثل قناری، تونگاه پریده تو برام دلیل عشقی یه بهانه واسه بودن واژه ها رو کم میارم واسه از غمت سرودن تو سرمای تباهی تو واسم یه جون پناهی سر بزن سپیده من تو شبای چشم براهی نمیدونم چی بگم من واسه ی عرض ارادت میدونم که تکیه گاهی واسه این شکسته قامت وقتی دل به تو سپردم با همه غریبه گشتم تویی صیاد دل من من همون آهوی دشتم وقتی دل به تو سپردم با همه غریبه گشتم تویی صیاد دل من من همون آهوی دشتم