بازتاب

تنهام توی میدون مین دکتر دکتر از کی شده ایم از کی داره سیگار میکشه تندتند زل میزنه به دیوار میگه شعر چند وقته که بد دهنه فحش میده میگه رفتن همه با دیوار طرف شو نیستتش اینجا بیمار تر از تو سیگار علف قرص غرق شد روزی سی بار هدف مرد چرا تنهای بین اینا یه بغضی تو گلوته عین اینا چرا ساکتی اکثرن چیا مصرف داری به غیر اینا چرا ساکتی اکثرن چیا مصرف داری به غیر اینا دستام چرا پینه بسته جلو آینه میرم انگار که پیرمرده چرا دلت باید گیر من شه از همه بریده دیگه بسه پشت سر دیگه داستان چش تو چش دیگه خود آسفالت همه چی اینجا تمومه کار سخت بدون شدی یه آدم خسته از بس تو درگیری هرکی یه ضربه زد رفت مثل غروبای سرد شنبه ست که رد میدی بدبینی قلب خسته ست رفیقا که همه دورت زدن پس هستن به خیال اینکه خیلی از تو بهترن رفتن هی چجوری میتونی، قبول کنی یه عمر گذشت اینجا صد تا رویا دور شد هی تو بگو چشم اندازتو من میگم ببند برو بارتو ازین کشور بارتو خدایا شکرت لفظ بریدن به بند جیبم بسه، هر لحظه امیدم گاهی نمیتونی باشی مثل قدیم درست ازون موقع سیگارو دستتو دیدم تنهاهم تو میدون مین میزنم پرسه تو خیابونای این شهر فقط یه عکست اونی که تو آینه ست من نیستم میزنم پرسه تو خیابونای این شهر فقط یه عکست اونی که تو آینه ست من نیستم علاف یکی عین من قدم گذاشتی تنها رو ریل غم زدم حتی قیدم حتی نموند تو مشکلا زیدتم همه تو زرد و تک خور کشور شده دور از هنر قول تو خون از جوهر پر شبا لای دودن یا الکل پای چشمات کبوده چرا هر کی دورت بود نمونده چرا تقاص چیو پس میدی چرا باید خوشی حروم شه به ما تو خودتی هر دقه میزونی با پاسی که روش مهره ایرونی هست به جای اینکه پا بشی حقتو بگیری بیهوده،با همه میکنی بحث مشکلاتتو تو این چهارتا برگ بنویس زیادم فکر نکن، درست میشه چرا حرفی که میزنی پاش نموندی چرا چرا