از تو دورم

چون پاره سنگی ، عاشقم به گنجشکی ، هراسان و هر بار نا امید بر می گردم به خاک بر می گردم به خویش نا امید و نیازمند زبانه می کشد آغوشم بسویت از تو دور افتادم از تو دور افتادم در بی مجالی و لالی به کاغذ آتش رسیده می مانم جدا شده ای از نخ نگاهم چون بادکنک ماه سال هاست از کرشم باران تو میگذرم بی چتر و بارانی در سایه پنهان میشوم در گریه پیدا هرچه هستم از تو دورم ، دور دور دور دور هرچه هستم از تو دورم ، دور دور دور دور