فکر و فریاد

سوالی مانده در جانم جوابی هم نمی‌یابم کجای درگه ات هستم بگو جانم که بی‌تابم تمام فکر و فریادم دلیل ماتم و آهم وجودم پر ز تردید و امان را برده از خوابم اگر هجرت ز گندم بود دگر خاکی نمی‌کشتم اگر وصلت به ترکش بود، دگر گندم چرا خواهم به جرم و آدم خودخواهی شیطان چنین هجری نمی‌دانم نمی‌دانم فقط وصل تو را خواهم ز یادت کو قرار من ز عشقت پر جنون گشتم در این دریای بی ساحل ز مهر تو نفس دارم اگر وصل است آرامم و گر عشقت به دل دارم ز کارم نیست می دانم ز لطف توست دلدارم به جرم و آدم خودخواهی شیطان چنین هجری نمی‌دانم نمی‌دانم فقط وصل تو را خواهم ز یادت کو قرار من ز عشقت پر جنون گشتم در این دریای بی ساحل ز مهر تو نفس دارم اگر وصل است آرامم و گر عشقت به دل دارم ز کارم نیست می دانم، ز لطف توست دلدارم سوالی مانده در جانم جوابی هم نمی‌یابم کجای درگه ات هستم بگو جانم که بی‌تابم جوابش را نمی‌خواهم که از روز ازل دیدم ز دم‌های تو پر هستم به این اندیشه می‌مانم