فاصله ها

بت شکسته پشت و پهلو بت خميده چون گدا را دستان هوا ميکرد و ميگفت، شکرت ای باريتعالی شاکر ز چه ای گفتمش ای پير گفتا ميدهند اندر بهشت عزت مارا ای زورق شکسته که در کام طوفان نشستی ای شاخه تکيده که با، خشم رگبار شکستی ای تو گدای مسکین که اواره و بی پناهی ای راهی لب مرگ که فردا به باد فنايی