بوی مهر

نه من تنها گرفتارم به دام زلف زیبایی نه من تنها گرفتارم به دام زلف زیبایی که هر کس با دلارامی سری دارند و سودایی که هر کس با دلارامی سری دارند و سودایی قرین یار زیبا را چه پروای چمن باشد قرین یار زیبا را چه پروای چمن باشد هزاران سرو بستانی، فدای سرو بالایی هزاران سرو بستانی فدای سرو بالایی همی دانم که فریادم به گوشش میرسد لیکن همی دانم که فریادم به گوشش میرسد لیکن ملولی را چه غم دارد ز حال ناشکیبایی مرا نسبت به شیدایی کند ماه پری پیکر تو دل با خویشتن داری چه دانی حال شیدایی تو دل با خویشتن داری چه دانی حال شیدایی تو خواهی خشم بر ما گیر و خواهی چشم بر ما کن که ما را با کس دیگر نماندست از تو پروایی من آن خاک وفادارم که از من بوی مهر آید وگر بادم برد چون شعر هر جزوی به اقصایی نه من تنها گرفتارم، به دام زلف زیبایی نه من تنها گرفتارم به دام زلف زیبایی که هر کس با دلارامی سری دارند و سودایی که هر کس با دلارامی سری دارند و سودایی