روزای دور از تو

منو رد کن از این کابوس از این دنیای بیهوده از این که حس کنم هر کس کنارم جای تو بوده خلاصم کن از این دوری که صبرم رو به پایانه مث آرامشی هستم، که نزدیک یه طوفانه من از روزای دور از تو از این تکرار بیزارم من انقدر تو قفس بودم که از دیوار بیزارم میخوام گم شم تو رویایی که حس بودنت باشه تموم عمر من صرف تماشا کردنت باشه منو اینهمه تنهایی، که رو دوشم آواره پیش من باش قلب من از نبودت بیزاره منو اینهمه تنهایی که رو دوشم آواره پیش من باش قلب من از نبودت بیزاره منو رد کن از این کابوس از این دنیای بیهوده از این که حس کنم هر کس کنارم جای تو بوده خلاصم کن از این دوری که صبرم رو به پایانه مث آرامشی هستم که نزدیک یه طوفانه