ناتموم

ای زلال آبی بی انتها منو تو آینه ها نشون بده تو هراس تلخ این ثانیه ها به دل خسته ی من امون بده ای که معصومی مثل گلای یاس با خودت منو به قصه ها ببر دستامو بگیر از این دلهره ها منو تا نزدیکی خدا ببر تو که باشی همه دنیا پر عشقه پر نوره به دل من خنده نزدیک از شب من گریه دوره تو که باشی همه دنیا پر عشقه پر نوره به دل من خنده نزدیک از شب من گریه دوره بیا تا به بودنت تکیه کنم هنوزم کوه غرور من تویی من تموم دردمو با تو میگم هنوزم سنگ صبور من تویی بیا تا این همه شعر ناتموم با نگاه عاشقت ترانه شه خونه با بودن تو به شوق تو پر لحظه های عاشقانه شه تو که باشی همه دنیا، پر عشقه پر نوره به دل من خنده نزدیک از شب من گریه دوره تو که باشی همه دنیا پر عشقه پر نوره به دل من خنده نزدیک از شب من گریه دوره