خلیج

خلیج رو به گدار و باد سوی کومه روان نشسته ای به تماشا و من به تو نگران سوار عیش و هوایی تو جای زل زدنی به پشت بام جوانی نیوفتی از لبمی خلیج می بیند که عشق می بازی و هیچ می ماند نه غم نه همرازی شبی دل را به تاریکی زدم ز مویت باز می کردم خلیج پشت سرت پهن و باد جلد تنت زمان به معجزه آغشته گاه گپ زدنت سوار عیش و هوایی تو جای زل زدنی تو شمع خلوت صبحی کلید برق منی خلیج می بیند که عشق می بازی و هیچ می ماند نه غم نه همرازی نه پرده ی ماهور نه شور آوازی نه تاک انگور و شراب شیرازی