وقتی که تو رفتی

وقتی که تو رفتی خورشید نمرده دریا و بیابان خدا دست نخورده وقتی که تو رفتی قلبی نشکسته اشکم نشده سیل و مرا سیل نبرده وقتیکه تو رفتی انگار نه انگار که از تو اثری بود انگار نه انگار که بیدادگری بود انگار نه انگار که عشقی به سری بود انگار نه انگار که در دل شرری بود وقتی که تو رفتی انگار که عشقی به دل نطفه نبسته انگار که مستیم و صبوحی نشکسته انگار که عمری بر باد نرفته انگار که در دل امیدی ننشسته وقتیکه تو رفتی چشم منه خسته بیخواب نمانده وقتیکه تو رفتی در سینه دل من بی تاب نمانده برو برو که دگر اشنا نمیخواهم به درد خو گرفتم و دوا نمیخواهم تو قبله گاه منی من ز قبله بی زارم تو گر خدایه منی من خدا نمی خواهم ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم امید ز هر کس که بریدیم بریدیم دل نیست کبوتر که چو بر خاست نشیند از گوشه یه بامی که پریدیم پریدیم