پنجشنبه ها

با گریه می بینم محبوب من خوابه بی ترس و دلشوره این خواب بی برگشت یعنی ازش دورم یعنی ازم دوره چشماش یادم هست وقتی که میخوابید چشماشو زیبا بست من اشک میریزم از مرگ لبریزم یعنی که پنچ شنبه ست پنجشنبه ها شعرن پنجشنبه ها دردن پنجشنبه ها سردن پنجشنبه ها بن بست تا آخرین بن بست تا لحظه ی مرگم تا آخر دنیا هر روز پنجشنبه ست دنیای من شعره شعرام پر از درده دردهام بی اندازه قلب ترک خوردم با شعر میسوزه با درد می سازه پنجشنبه یعنی درد یعنی قرارم نیست یعنی کنارم نیست پنجشنبه یعنی سرد یعنی زمستونه یعنی بهارم نیست ای قلب بی تابم هم گریه زاری کن هم بی قراری کن وقتی قراری نیست مردم از این مردن از خون دل خوردن از مرگ غیر از مرگ هیچ انتظاری نیست