من یکی از اون یازده تام

منم یکی از اون ۱۱ تام بچه های ما نداشتن مدرسه فوتبال پا گرفتن تو زمین خاکی تو مدرسه تو پارک یاد نگرفتن از معلمه اروپایی بالا اومدن با گل کوچیکو روپایی نداشتن رژیمای سبزیای خارجی نرفتن اردوها و تفریحای کالجی زمینایی که حتی نداره جا آب خوری توپ پلاستیکی دو لایه دروازه ها آجری هزارتا داستان که بپیچن از خونه همه با لباسایی که بی شک ارزونه ولی باز همیشه گفتن چقدم خوبه بهترین مربی ام که بچه محل بوده با ایمان ما میریم جلو بگو یا مرگ یا ایران قهرمانیم ما با ایمان ما میریم جلو بگو یا مرگ یا ایران قهرمانیم ما کم نداشتیم عابد زاده ها رو با غیرت نبوده کسی راه بندازه ما رو بی منت زحمتا رو بذار پایه کادو نداره یه خارجی حتی یه بابای ما رو که پینه بسته دستش خسته هستش ولی بازم داره دست بخشش کمرش دیسک داره ولی خم نیست آره بیست ساله که سرپا ایستاده اینا نمره بیست داره از جنوب تا انزلی من علی کریمی و خسرو حیدری کم ندیدم ایرانیا تو جنگ سختو واسه هم ظریفن نمیشه نداریم من همه فن حریفم سیر میشدیم با نون , کفش رنگ میداد به جورابامون نمیدادن تو پارک رامون امکانات نبود تو باشگامون زمینامون همیشه توراش پاره توپاش داغون ۴ سالی یه بار اونم شاید اگه شانس در خونت اومد باید خودتو بدجور ثابت کنی حساب کن حتی رو همسایت ما هممون پشت همدیگه با شعار یا زهراییم ما همه کل ایران امسال یکی از اون ۱۱ تاییم با ایمان ما میریم جلو بگو یا مرگ یا ایران قهرمانیم ما با ایمان ما میریم جلو بگو یا مرگ یا ایران قهرمانیم ما