سنگسار

داره میکشه منو سر درد شقیقه این زخمی که به دلم زدی بدجور عمیقه نفهمیدی عشقت بهم حبس ابد داده کجایی ببینی مجنون دوباره رد داده اصن هیشکی دل به دل ساده ام نداده آخه مادرم جفت بودنو یادم نداده کجایی ببینی چقدر دلخسته و تنهام این زندگی بی تو داره جون میده رو دستام اگه قسمت جدایی بود چرا چند سالمو کشتی منو تنهایی و این دلی که حالش اصن خوش نی چقدر مدارا کردم با تنهایی بعد تو منو تلخی این سیگار کامای بعد تو تو ظرفیتت زیاد نبود بهت بگم عزیزم من درد و دلامو کنج این شهر میریزم دیوارای خونه رو با عکسات سنگسار میکنم اگه به عشق تو باشه بازم چند سال میدوام تو منو فروختی به رفیق چند ساله ام حق داشتی خب خالی بود دست و بالم نم نم میباره بارون تنهایی خیس شدم زیر بارون کجایی گریه تو این بارون و اشکام شما چی زیر چترین دوتایی دلگیره این هوا بدجوری دلگیره مگه زیر بارون آدم خوابش میگیره توی این دنیا نه رحمی نه مروتی عشقای غربتی رفیقای پاپتی همه عالم همه عالم همه عالم با تو پره اما بشکن قلب من به راحتی خاطرات رفتن تو هنوزم موند به دلم زندگیم پر درده بگو از کجا بگم بی معرفت با رفتنش داغ رو دلم گذاشت همه چیمو برد هیچی واسم نذاشت تو این هوای بارونی دل هواتو کرده میبینی بارونم سنگ تموم گذاشت تو ناخودای عشقی و من ساحلی غریبه ام دارم غرق میشم دستمو نمیگیری عزیزم بهت گفتم کسی باهات باشه آواره میکنم اگه تو تو قلبش باشی قلبشو پاره میکنم گفتن از اینجا که رفتی دیگه برگشت نداره باختن واسه من عادیه که هیچی نداره ای کاش حس عاشق شدن همیشه اختیاری بود تا شبا چشام به یادت هر شب نباره زدن به یتیم حلاله بزن مادر نداره دستخوش یه ایران با موهات خاطره داره زیر کدوم یکی از چراغای روشن شهری من شهرو به باد دادم برات صیغه ی محلی میدونی چرا همیشه من عاشق گرگم چون غرورشو هیچی نمیتونه کنه اهلی دستو پای رفتن دستو پامو بسته پشت در قلبت کی منتظر نشسته بگو اینبارو اعتراف کن بانو نمیتونم ایندفعه تروخدا بسه برگرد اگه هنوز امیدی هست تو رفتنتم واسم یه عمری خاطره ست تو نمیتونی بری ببین چی میگذره به حالم کی میخواد به جات بیاد که بشینه کنارم دوست دارم گفتنام میپیچید توی محل الان چی باید بشنون داد و هوارم به ناموسم که اصن ازت نمیگذرم بی مرام