بن بست

چقدر از فکر رفتنت غم و وحشت به دلم دارم چقد ترس ، چقد آشوب ، چقدر تشویش به دل دارم کجا رفت اون غرور سر بلند و من منی هام چیشد اون همه اعتماد به نفس و سرکشی هام نمیدونم چرا آشفته حال و گوشه گیرم همه میخوان که من باشن و من از خودم سیرم پر از آدم به دورم شب و روز حلقه بستن ولی انگار تک و تنها ته بن بست نشستم نمیدونم چرا آشفته حال و گوشه گیرم همه میخوان که من باشن و من از خودم سیرم پر از آدم به دورم شب و روز حلقه بستن ولی انگار تک و تنها ته بن بست نشستم هوا بارونی و شب ، تاریک و دل تو دلم نیست انگار جون میکَنم ، طوفانی ام ، آرامشم نیست سحر نزدیکِ و چشمای خیسم بیداره بیدار نمیدونم چرا خواب خوشی بر بالشم نیست سحر نزدیکِ و چشمای خیسم بیداره بیدار نمیدونم چرا خواب خوشی بر بالشم نیست نمیدونم چرا آشفته حال و گوشه گیرم همه میخوان که من باشن و من از خودم سیرم پر از آدم به دورم شب و روز حلقه بستن ولی انگار تک و تنها ته بن بست نشستم نمیدونم چرا آشفته حال و گوشه گیرم همه میخوان که من باشن و من از خودم سیرم پر از آدم به دورم شب و روز حلقه بستن ولی انگار تک و تنها ته بن بست نشستم