بندری (بی کلام)

من خسته،من تنها لب ساحل قدم زنون پای برهنه روی شنزارهای داغ، دوون دوون خورشید با اون گرمای سوزانش میسوزون تنم مرغ های مهاجرهی پر زنون بالا سرم باصدای موجای سنگین، غروب آسمون می شه رنگین ابرای تیره میان ومی گیرن روی خورشید سایه میشه تنم سرد و میاد احساس تنهاییام یکه تنها می مونم با همه خاطره هام مرغ های مهاجرهی پر زنون بالا سرم باصدای موجای سنگین، غروب آسمون می شه رنگین ابرای تیره میان ومی گیرن روی خورشید سایه میشه تنم سرد و میاد احساس تنهاییام یکه تنها می مونم با همه خاطره هام