Yazdah Maho Bisto Noh Rouzo Chand Hezar Saat

نپرس در هوای تو کدام لحظه گم شدم همان همان زمان که رفتی من از شروع ماجرا به انتها رسیده ام نشان به آن نشان که رفتی پس از تو خانه خانه نشد هوایم عاشقانه نشد جنون مرا ندیده گرفتی در آن غروب سرد خزان تو را صدا زدم که بمان ولی تو ناشنیده گرفتی به یک نگاه آشنا تمام هستی مرا گره زدی به تار و پودت در انتهای کوچه ها دو سایه میرسد به هم یکی منم یکی نبودت