هم آغوش

سوار دوچرخم ولی پا ندارم پر از درد و غصه‌ام ولی نا ندارم نه تنها برای همه حتی واسه خودم توی قلبم دیگه جا ندارم نفهمید منو که باید می‌فهمید به اونی که بودم همیشه می‌خندید می‌گفت پشتشم اما با من می‌جنگید به حرف عاشق‌م بود ولی تو عمل نه همه‌ش نیش می‌زد اما برای عسل نه یه هم‌خونه بودا اما هم آغوش من نه کجا باید این دردها درک شه کجا باید این بغض‌ها حرف شه دوستت دارم خالی کافی که نیست کجا باید این داغ‌ها سرد شه کجا باید این دردها درک شه کجا باید این بغض‌ها حرف شه دوستت دارم خالی کافی که نیست کجا باید این داغ‌ها سرد شه یه روز از پیشت می‌رم اگه عشقت این باشه تو وقتی عشقت عشقه که قلبت پا حرفاش باشه پر از دردم داغونم واسه قلبم می‌خونم زدی زیر قولات اما پای حرفام می‌مونم کجا باید این دردها درک شه کجا باید این بغض‌ها حرف شه دوستت دارم خالی کافی که نیست کجا باید این داغ‌ها سرد شه کجا باید این دردها درک شه کجا باید این بغض‌ها حرف شه دوستت دارم خالی کافی که نیست کجا باید این داغ‌ها سرد شه