کجا گریزم

ای توبه ام شکسته از تو کجا گریزم ای در دلم نشسته از تو کجا گریزم ای نور هر دو دیده بی تو چگونه بینم ای گردنم ببسته از تو کجا گریزم اشکم ولی به پای عزیزان چکیده ام خارم ولی به سایه گل آرمیدم همچو نی مینالم از سودای دل آتشی در سینه دارم جای دل سوخته ام از داغ ناپیدای دل همچو موجم یک نفس آرام نیست بس که طوفان زا بود دریای دل