Hambazi

[اینترو] پرستو برگشته، لونه میسازه لونش رو گوشه ایوون میسازه بیا گل ریحون دارم، دیگه نوروز توو راهه بیا رنگین کمون دارم، دیگه نوروز توو راهه [ورس یک] بچگی نکردم، دنیا رو نگشتم چمن سبز، زیر پا، له و لورده یه روح مشترک، بین چند تا جسمه دست های کوچیکش میده کاغذ رو شکل قایق توی جوب، بادبانش رو کرد فوت میخورد ریز موج، روی عرشه چشماش رو بسته، بیشتر از رویاست ولی کمتر از آرزو توی آب پوچم بازی نداشتم رو بچگی که نکردم خوابی که ندیدمه، توو شهربازی که نرفتم من پدال میزدم روو دوچرخمون فرمون گرفته بود صدای جیغ و خنده دوتاییمون کل کوچه رو گرفته بود من عاشق اشتباه کردن، اون عاشق اختراع کردن یه روزی پیدات میکنم از میون همه اونا که رفتن توی حوض خونه مادربزرگ قد یه اقیانوس شنا کردن رویامون خیس شد، دستامون لیزه زخم ها کوچیکه، شیشمون تیزه باهاش نور رو بریدی، میخریم چسب آکواریوم با پول توو جیب چشمامون برق میزد توو شیشه بُری که منشور رو گذاشتی روو سرت و دوییدی پله ها رو دو تا یکی پریدیم جیبامون خالی بود و انگار باهاش دنیا رو خریدیم منشور شد لبریز از آوای غمگین بهت گفتم چیشد پس بهم گفتی باز اشتباه کردی زاویه نور، عمق، من موندم توو کنج بچگیم توم مُرد نگاهت میکردم با حیرت که چطور خدا رو اختراع کردی [اوترو] باز هم گل نرگس، اومد از خونه بیا رنگین کمون دارم