صورتی

نه میشی لیلی و باور کنی تو جنونمو نه شیرین میشی بهم بریزی قند خونمو یه حس عجیبی ام میون این دیوونگیت هم رفتنی هستی هم میخوای کنارم بودنو تو یه خونه باشیم و نباشه قهر الکی یه اتاق باشه با دیوارای ناز صورتی یه صدای خنده دختر کوچیکم بیاد واسه یه لحظه هم از جلو چشمام کم نشی هی برام بخندین و منم فقط نگاه کنم چشمامو هر روز برای دیدن تون وا کنم انقده شبیه تو باشه که اشتباهیم جای اسم دخترم اسم تو رو صدا کنم بیا خونه ببینی من عادت ندارم نبود صداتو چقدر واسه تو خوندم تو گوشت بگیری بخوابی شبا تو بیا جلو ببینی میبینی دلم تنگ شده باز برا تو بازم واسم بخندی و بشینی ببافم دوباره موهاتو ﺗﻮ ﭘﺮی ازم وﻟﻰ دﻟﻢ ازت ﭼﻪ ﺧﺎﻟﻴﻪ ﻓﻜﺮﺷﻢ ﺳﺨﺘﻪ ﻧﺒﺎﺷﻰ ﺣﺘﻰ ﺗﻮ یه ثانیه ﻧﻤﻴﻔﻬﻤﻢ ﭼﺠﻮری ﺷﺒﻴﻪ زﻣﺴﺘﻮﻧﺎ ﺷﺪی ﭼﻘﺪه ﺗﻮ دﺳﺘﺎی ﻣﻦ ﺟﺎی دﺳﺘﺎت خالیه ﺗﻮ ﺧﻴﺎﻟﻢ ﻫﺮﺷﺒﻮ ﻫﺮ روز ﺑﻬﺖ ﺳﺮ ﻣﻴﺰﻧﻢ ﺟﺰ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺗﻤﻮم آدﻣﺎ ﻣﻦ ﺑﺪ ﺣﺮف میزنم ﺗﻮ ﺑﺒﺨﺶ اﮔﻪ دارم بجای رﻧﮓ ﺻﻮرﺗﻰ دﻳﻮارای ﺧﻮﻧﻤﻮﻧﻮ ﻣﻦ ﺳﻴﺎه رﻧﮓ میزنم بیا خونه ببینی من عادت ندارم نبود صداتو چقد واسه تو خوندم تو گوشت بگیری بخوابی شباتو بیا جلو ببینی میبینی دلم تنگ شده باز براتو بازم واسم بخندی و بشینی ببافم دوباره موهاتو من خودم خواستم بری تا که تو غصه ای نبینی خودمو کشتم برات هر چیزیو به دل نگیری نیستی و بینی داره چه بارونی میباره دلتنگیم زیاد شده دیدن عکس فایده نداره